دریاچه ارومیه کویر باتلاقی می شود به گزارش گل بخر، استاد پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی اظهار داشت: برگرداندن حجم تاریخی آب دریاچه ارومیه غیر ممکن است و با وجود این که از سال ۱۳۹۲ تابحال دوره هایی از بهبود نسبی به سبب ترسالی و تلاشهای حفاظتی روی داده، در مجموع سطح متوسط آب آن بسیار پایین تر از پیش از سال ۱۳۷۸ است. به گزارش گل بخر به نقل از خبر آنلاین، مهدی زارع استاد تمام پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله به روند تدریجی خشک شدن دریاچه ارومیه اشاره نمود و اظهار داشت: طی ۳۰ سال قبل در سالیان ۱۳۷۵-۱۳۷۸ سطح دریاچه نسبتا بالا بود، ولی از ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۲ پسروی شدید آب و افت سطح آب تا بیشتر از ۷ متر رخ داد. این امر موجب شد مناطق وسیعی از بستر دریاچه نمایان شود که منجر به فرسایش بادی و کاهش سطح آب به جای رسوب گذاری در قسمت های مرکزی شد.ایسنا در خبری نوشت: وی اضافه کرد: از ۱۳۹۲ تا حالا دوره هایی از بهبود نسبی به علت سالیان مرطوب و کوشش های حفاظتی رخداده، اما بطور کلی سطح متوسط بسیار پایین تر از پیش از ۱۳۷۸ است. ضمن آنکه رسوبات تبخیری «هالیت» و «گچ» در دوره های کم آبی، خصوصاً در قسمت های مرکزی و جنوبی، بشکل پوسته های ضخیم نمکی رسوب می کنند. این رسوبات اغلب در دوره های پرآبی مثل سیل های سالیان ۱۳۹۸ تا حدی حل شدند.وی اشاره کرد: از زمان آغاز خشک شدن قابل توجه دریاچه ارومیه در حدود سال ۱۳۷۵، این حوضه آبخیز شاهد تجمع عظیمی از رسوبات تبخیری اخیر عموما بشکل پوسته ضخیم نمکی بوده است. این رسوب گذاری نتیجه مستقیم کاهش حجم دریاچه و متعاقباً اشباع بیش از اندازه آب نمک آنست. رسوب اخیر و حجم نمک «رسوبات اضافه شده» از اواسط دهه هفتاد شمسی به جای رسوب گذاری آواری خاک-سنگ به طور عمده از نمک تشکیل شده اند. رسوب ۲ میلیارد و ۷۹۰ میلیون متر مکعبی نمک به گفته استاد تمام پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تخمین زده می شود که حدودا ۲۷۹۰ میلیون متر مکعب یا ۲.۷۹ میلیارد متر مکعب نمک طی چند دهه اخیرِ خشک شدن دریاچه در بستر آن رسوب کرده است.وی تصریح کرد: این حجم رسوب به مفهوم ضخامت متوسط پوسته نمک حدودا ۷۳ سانتی متری در کل کف دریاچه است. در مناطق ژرف تر حوضه، پوسته نمک به ضخامت هایی تا ۲.۹۵ تا ۳ متر رسیده است. نرخ رسوب گذاری نمک در قسمت شمالی دریاچه ۴۶۶ برابر بیشتر از متوسط نرخ رسوب گذاری تاریخی ۰.۳ میلی متر در سال ثبت شده در پیش از آغاز به کوچک شدن دریاچه تخمین زده می شود. ۳ عامل اصلی تجمع رسوب در دریاچه ارومیه زارع محرک های اصلی تجمع این رسوب از سال ۱۳۷۵ را به ۳ عامل اصلی نسبت داد که شامل این موارد می شود: انحراف آب با ساخت بیشتر از ۴۸ سد و هزاران چاه غیرقانونی که جریان آب شیرین ورودی را کاهش داده و موجب تبخیر آب باقی مانده و باقی ماندن مواد معدنی شده است، افزایش شوری که از ۴۰۰ واحد شوری عملی (PSU) فراتر رفته و موجب بارندگی گسترده هالیت (نمک) شده است و گذرگاه شهید کلانتری که دریاچه را به ۲ بخش تقسیم و گردش طبیعی آب را مختل کرده و به نرخ های متفاوت رسوب و تجمع نمک در شمال در مقابل جنوب منجر گردیده است. تبدیل دریاچه ارومیه باطلاق کویری استاد پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی با اعلان اینکه ممکنست رسوبات ۳ متری در شمال هیچ گاه به صورت کامل حل نشوند، اظهار نمود: این دریاچه حتی در صورت ترمیم نیز ممکنست در نهایت به یک «پلایای کم ژرفا» تبدیل گردد که حوزه ای بسته در اقلیم خشک است و در پست ترین نقطه یک حوضه آبریز تشکیل شده است. این بدان مدلول است که دریاچه هیچ گاه همان حجم آبی را که در سال ۱۳۷۵ داشت، در خود نگه نخواهد داشت.وی توضیح داد: پلایا یا باطلاق کویری در مناطقی شکل می گیرد که روان آب ها راهی به بیرون ندارند. ممکنست این مناطق در فصول مرطوب پر از آب شوند و یک دریاچه موقت در بهار شکل بگیرد، اما در فصل خشک و با تبخیر آب، سطحی پوشیده از رسوبات ریزدانه و نمک از خود به جای بگذارد. این وضعی است که دریاچه ارومیه اکنون دارد. کاهش شوری؛ شرط احیای اکولوژیک زارع اظهار داشت: برای زنده شدن باردیگر دریاچه، خصوصاً دفاع از میگوی آب شور که پایه زنجیره غذایی است، شوری باید از بیشتر از ۳۰۰ گرم در لیتر فعلی به زیر ۲۴۰ گرم در لیتر کم شود. رهاسازی زمستانی حجم زیادی از آب از سدها، موجب حل شدن سریع تر پوسته نمکی می شود.به گفته وی، اتصال و لایروبی رودخانه های زرینه رود و سیمینه رود اهمیت دارد تا آب شیرین به «قلب نمکی» ژرف دریاچه برسد و در باطلاق های کم عمق جنوبی تبخیر نشود.این محقق همینطور بیان کرد: گذرگاه شهید کلانتری مانند یک سد عمل می کند و نمک را در شمال به دام می اندازد. افزایش فاصله دهانه های پل به گردش آب نمک و پیشگیری از ایجاد «مناطق مرده» کمک می نماید. برگرداندن حجم تاریخی آب دریاچه نا ممکن است این پژوهشگر حوزه مخاطرات اشاره کرد: برگرداندن حجم تاریخی آب دریاچه نا ممکن است، اما تمرکز بر ۱۲۷۴.۱ متر بالاتر از سطح دریا و کاهش ۴۰ درصدی مصرف آب کشاورزی می تواند تغذیه پایدار دریاچه را تأیید کند.وی تاکید کرد: اقداماتی مانند انتقال بین حوضه ای آب مانند تونل رودخانه زاب اقدامات اضطراری هستند و جایگزین صیانت از منابع داخلی نمی شوند. استفاده مجدد و هدایت فاضلاب تصفیه شده شهری نیز جریان ورودی مداوم را در تمام طول سال فراهم می آورد.زارع اظهار داشت: مهار بیشتر از ۸۰ هزار چاه، خصوصاً چاه های غیرمجاز، برای حفظ سطح آب های زیرزمینی ضرورت دارد. در غیر این صورت، دریاچه همچنان به زمین نشت خواهد نمود.وی در این خصوص پیشنهاد کرد: تمرکز بر حفظ آب کافی برای کنترل گرد و غبار نمکی و دفاع از میگوی آرتمیا در مناطق ژرف تر، به جای سعی برای پر کردن کل حوضه، می تواند هدفی عملی و کوتاه مدت باشد. منبع: گل بخر 1404/10/18 15:32:57 5.0 /5 56 تگهای خبر: باد , بارندگی , بو , دریا این مطلب گل بخر را تایید می کنین؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط اتفاقی بی سابقه در تهران ثبت دمای تاریخی ۱۰ درجه هوای تهران ناسالم شد ۵۰۰ هزار خودروی فرسوده از رده خارج شد سیاستهای محیط زیستی مانع توسعه نیست نظرات کاربران گل بخر در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۸ بعلاوه ۲